29 mei, 2008

Apneu in de media

Ik ben niet depressief, ik ben alleen heel erg moe! "O dan heb je zeker een burn out?" Nee, ik ben heel erg moe en de wereld gaat te snel voor mij. Denken lukt slecht, cijfermatig ben ik een chaoot en mijn creatieve beroep uitoefenen lijkt wel iets uit een ander leven.

"Aha, ik begrijp het. Je hebt slaapproblemen!" Niet precies. Ik heb een ademhalingsprobleem dat zich bij het slapen manifesteert. Mijn huig sluit tijdens de slaap mijn luchtpijp af. Ik kan dan tijdelijk geen adem halen. Daardoor kom ik niet in een diepe slaap en krijg ik gedurende de nacht te weinig zuurstof. Dat heet apneu.

Gelukkig krijgen wij, de apneulijders, steun uit de hoek van de wetenschap:

NOS Teletext:
116 Teletekst do 29 mei
***************************************
Meer kans op ongelukken door apneu

***************************************
` Mensen die last hebben van slaapapneu
hebben een zevenmaal grotere kans op
een verkeersongeluk dan andere mensen.
Ook is het aantal arbeidsongeschikten
onder hen opvallend hoog.Dat blijkt uit
een publicatie van de Longstichting.

Bij slaapapneu-patiënten stokt de adem
geregeld langer dan tien seconden.Als
gevolg daarvan zijn ze de volgende dag
minder uitgerust en kunnen zij zich
minder concentreren.

Nederland heeft tussen 45.000 en 60.000
slaapapneu-patiënten,maar de helft is
zich dat niet bewust.Klachten worden
dan ten onrechte toegeschreven aan een
depressie of burn-out.
***************************************


En ook op nu.nl:
Snurkers groter risico in het verkeer
Uitgegeven: 28 mei 2008 14:44

Apneu-snurkers hebben door hun slaapgebrek een zevenmaal grotere kans op verkeersongelukken. Dit staat in het boek 'Longziekten - Feiten en Cijfers - editie 2008' van de Nederlandse Longstichting.
Bij mensen met apneu stokt de ademhaling tijdens hun slaap geregeld meer dan 10 seconden. Apneu-patiënten zijn hierdoor vaak 's morgens niet uitgerust. Ze hebben daardoor een kleiner concentratievermogen en een groter risico om achter het stuur in slaap te vallen.

Het aantal apneu-patiënten in ons land wordt ergens tussen de 45.000 en 60.000 geschat. Ruim de helft daarvan loopt door onwetendheid onbehandeld rond met klachten. De vrij vage klachten, zoals slaperigheid, prikkelbaarheid, vergeetachtigheid en hoofdpijn, worden vaak verward met een burn-out of depressie. Arbeidsongeschiktheid komt bij mensen met apneu dan ook opvallend veel voor (zo'n 30 procent).

Apneu is redelijk goed te behandelen. Bij de ernstige vorm wordt vaak gekozen voor een zogenaamde continue positieve drukbeademing, ook wel CPAP genaamd. Het apparaat dat daarvoor wordt gebruikt staat naast het bed. Het is een soort omgekeerde stofzuiger, die met slang en neuskap een overdruk geeft in de neus/keelholte, waardoor deze niet langer kan dichtklappen.

10 mei, 2008

Nooit te jong om niet te leren


The Brand Gap


From: coolstuff, 1 year ago





How to bridge the distance between business strategy and design


SlideShare Link

05 mei, 2008

Apneu: Totale off-day

Ik ben fucking moe.

Vandaag weegt alles zwaar. Van mijn knieën tot mijn oren. Morgen moet ik naar een controle-bedrijfs arts. Hupsakee! Naar een volgende dokter. Ik ben nu al bij drie artsen geweest met de apneuklachten, daar kan ook nog wel een vierde bij. In welke staat ik bij deze arts zal arriveren zal voor mij een grote verrassing zijn. Als ik me net zo voel als vandaag wordt het gekkenwerk om te gaan reizen.

Nog 9 dagen, dan ga ik naar het ziekenhuis voor het slaaponderzoek... Daarna nog een week wachten op de uitslag en daarna hoop ik zo snel mogelijk als Darth Vader te mogen slapen.

Slapen... heerlijk!

30 april, 2008

Lieve Isabel,

Bij jouw vertrek
naar je geliefde
stroomden onze tranen
in liefde samen
naar een oceaan van warmte
waarin lange, trage golven
je dragen naar dromen
waarin wij niet zijn

Ga nou maar, maar kijk wel om. Zó blij voor jou!

25 april, 2008

Censuur op het uiterlijk van Maxima?

Toch een beetje raar dat het door de RVD niet is toegestaan om onderstaande foto te publiceren. Wat zal er gebeuren als Maxima besluit haar kleurspoeling er uit te wassen en als standaard donkerkleurige Latina door het leven gaat? Mogen we dan geen foto's meer afbeelden van haar met heur blonde haar?

08 april, 2008

Motordromen

Mijn eerste ervaringen (waarnemingen eigenlijk) met motoren dateren uit de jaren zestig. Je had toen tweetakters (die klonken niet) en je had die machtige stampers. Dat was het!! Die klonken mooi. BMW's, (met hun schitterende KLENG bij het inschakelen) Harleys, (die zag je bijna niet) en onnoemelijk veel Triumphs en BSA's. Onze straat was een doorgaande weg naar de pont over het IJ. Pas in '68 ging de IJtunnel open en waren we van de "overlast" verlost. Er reed sindsdien bijna niets meer door onze straat.

Op een goede dag, we zijn inmiddels in 1971 - 72 aanbeland en ik zal een jaar of tien geweest zijn, zag ik een motor bij mij voor de deur geparkeerd worden. Hij klonk niet zo mooi - maar het was geen tweetakt. 'Honda' stond op de tank. Ik moest meteen aan een hond denken. Een verkouden hond, want een motor die zoemt is toch geen motor? Hij had vier uitlaten, wauw dat was toch wel stoer. Maar klinken? Nee. Trouwens de tank vond ik er oubollig uitzien. Dus voor mij geen Honda CB750.

Toen ik op de middelbare school zat kwam de motorsensatie van de jaren zeventig: de Kawasaki Z1. Manmanman watissie mooi!! Hij zoemde ook maar tóch anders. Hij kon gillen. Toen ik een puber werd kwam de 650. Die was veel minder mooi, dat was 'm niet...

Geld had ik niet, toen ik 18 werd. Mijn moeder had ook geen geld en mijn vader 'investeerde' zijn weinige geld in Bols en Heineken. Het 'rendement' was desastreus: korsakov kwam langs voordat hij 52 werd. Bij hem viel dus ook geen cent te halen. Dat rijbewijs moest nog maar even wachten...

Dat wachten duurde tot 2001! (ik wil het verhaal niet te lang maken) Bij toeval kwam ik langs Motoplace Joop Richter. Daar stonden Triumph motoren! En ik dacht dat Triumph niet meer bestond?!

In de showroom stond een groene Legend TT. Die was voor mij gemaakt.
Die wilde ik hebben. Er werd nog voorgesteld dat ze een zwarte konden laten komen, maar ik wilde dát exemplaar, en niets anders. Op 20 juli 2001 was hij van mij en reed ik door het dolle naar huis. (onderweg nog even in een politieachtervolging beland en moest ik een spookrijder ontwijken - zware criminelen)

En de sound? Nee, het was geen stamper. Maar hij zoemde ook niet. Zo'n driecylinder heeft wel wat, vond ik toen. Inmiddels weet ik beter. Een driecylinder is verslavend!

Ik rij nu op een twin (Triumph Scrambler) en ben enorm blij met deze fiets. Hij komt aardig in de buurt van mijn kinderervaringen.
Als ik ooit in de gelegenheid ben, rij ik met de Scrambler langs Professor Barabas en vraag hem om mij en de Triumph Scrambler met behulp van de TeleTijdPort Machine naar het Amsterdam van 1969 te transporteren.
Dan zou ik op die lentedag naar de Sperwerlaan scheuren en dat kleine jochie, dat met zijn neus tegen het raam naar de motor staart, achterop nemen en hem helemaal naar Durgerdam te rijden om dan op de dijk een ijsje te eten. Met slagroom.

Dromen komen uit met Triumph!

02 april, 2008

Dodenherdenking één dag eerder?

In sommige Nederlandse gemeenten (o.a. Staphorst, Genemuiden) wordt Dodenherdenking, normaal toch op 4 mei, op 3 mei gehouden. [Klik hier voor nieuwsbericht]

Deze gemeenten, waarin het dagelijks leven wordt gedicteerd door religieuze extremisten, willen de zondagsrust niet verstoren. Ik dacht altijd dat de doden herdacht worden herdacht met twee minuten stilte?!